Gedichten

Ballade voor Utrecht

 

Met zinnen wil ik beminnen

Trouw en teder ligt u aan mijn mond

Waar moet ik beginnen mijn liefde te bezingen

Buiten zinnen bij zinnen, strelende zin zoals ik u bemin.

 

O Utrecht

Met zinnen wil ik u beminnen

Uw water, van Vecht tot Kromme Rijn

Stromend leven, eeuwig Domstad-zijn

Geen klank of kleur in mijn zang

Kan tot uiting brengen hoe ik steeds verlang!

 

O Utrecht

Singel slingert langs stadse straten en smalle stegen

Wittevrouwen, omhuld met mistig schoon

Oud Kerkhof, korte nieuwstraat-lang belegen

Uw Oudwijk straalt, met Reiger, Nachtegaal

Binnen Buiten Witte-Vrouwen zal ik altijd van u blijven houden.

 

O Utrecht

De parken binnen de perken en koninklijk royaal

Van Juliana tot Maxima zingt de nachtegaal

De Vogelbuurt, oud industrieel en sfeervol schoon

Het groen plantsoen van Overvecht

Gij schone vrouwe of Metropool

 

O Utrecht

Uw lanen van land, loom, licht en luchtig

Langs het kanaal Zuilen Oud, ver Amsterdam

Elegante charmant, altijd jong gebleven

Zo jong van oudheid zoals ik aanschouw

Mag ik zeggen ….. jou?

 

Van Lunet tot Leidse Rijn hier zal u zijn

En zo maak ik u steeds meer de mijn…

 

O Domstad

Ik draaf droevig blijde weide zinnen

Ik droom u wakker en in slaap

Kom bij zinnen, met beminnen

Uw kleur, vormen zacht en rond

O Utrecht ik kust u teder en terstond.

© David Verwer
Maart 2016
Bespiegelingen

Bespiegelingen

Zoeken

 

Waar ben je naar op zoek

werd mij net gevraagd

toen werd ik pas goed uitgedaagd!

 

Ik zoek niet meer en sta stil

van binnen één en al beweging

de tegenstelling voorbij

Cirkels draaien zonder eind

nog zo’n ronde cirkel cirkelt door

O ... wat is dat fijn!

Soms teder, zacht of doodgewoon... soms.

 

Waar ben je naar op zoek?

prevel ik van binnen

                       de echo klinkt maar door.

 

Zoeken zonder te vinden

cirkels draaien zonder eind.

 

NEE denk ik bewust

 

RUST

© David Verwer
November 2005
Illustratie: Annette v/d Toorn

Illustratie: Annette v/d Toorn

Dankbaarheid II

 

Dank is nu de ware klank

Die ik door mij heen voel komen

Door het suisen van de wind

Tussen de takken in de bomen

 

Alles zegt het in mij

Iedereen lijkt het te weten

De stadsduiven, de reiger in het park

en de mensen om mij heen

 

Nee, zelfs de wilgen treuren niet meer

Staan steeds weer even stil bij haar.

 

Dankbaar en zonder spijt

Denk ik terug aan onze tijd;

met hart en ziel heb ik me gegeven

en enorm genoten van ons samenleven.

 

En het is die dankbaarheid

Waar ik zo zielsveel van hou!

© David Verwer
Februari 2009

ZIJN

 

Zijn waar ik ben

…  in beweging

Zijn in mijn dans, dit moment.

 

Voelen hoe ik ben

Voelen waar ik sta, open en gewaar…

Zijn.

      Bewogen beweging, stil & zacht.

Thuis komen wordt thuis zijn.

 

De tijd gaat voort

Ademt traag haar eigen gang.

Wakker en gewaar

voel ik haar

Dichtbij.

 

Aanraken van jou, mijn eigen ik

Aanraken van onze moeder

…  aarde.

 

Voelen van dit groots, lief mensenkind

met mijn lieve zelf;

voor even een beetje in de ander.

Dan weer samen alleen; In de wereld.

 

Voelen in deze wereld, nu hier … zijn.

© David Verwer
Januari 2017
Illustratie: Annette v/d Toorn

Illustratie: Annette v/d Toorn

Ruimte nemen

I

Wachten in deze rij

voor groot artiest

voetje voor voetje schuifelt zij,

zij aan zij, steeds weer verder.

 

Halve projecten liggen te wachten

als schepen dobberend in de haven

wachtend op de grote vaart;

toeristen slenteren, toveren kiekjes

... daarna weer verder.

 

II

Als een gek, alles willen doen

mijn gedachten schieten voort

als ware het botsautootjes

op zinderende zomer kermis

zaterdagavond.

 

In dit hoofd flitsen botsautootjes verder

zoef zoef, zoem zoem en gillende meiden

echoes echoën verder over de keien

tot ze verstommen in deze stad

in zachte zomerzoete zaterdagnacht.

 

III

Geen tijd deze ruimte te nemen

haar pracht van beklemmende omvang

als tropisch woud aan mijn voeten

de gevaren nog te groot.

 

Het stoplicht wordt wel groen

ik adem in en uit ... en weer

vlagen van nervositeit,

worden vleugen van rust

de spanning uit mijn lijf.

 

IV

Wachten op wat komen gaat

nieuwe bloemen uit de knop

herhaling van oeroud bestaan.

Nu zo fris.

 

© David Verwer
December 2005

Jaren heen en weer

 

93 jaar leven en bewegen op deze planeet

als vrouw, (over) grootmoeder, kind, moeder ... als mens.

een tijd die wordt uitgewist

de jaren spoelen langzaam verder uit het hoofd

een zee die happen zand wegspoelt, verplaatst.

 

Nu uit het hoofd, voortlevend in tijd

getekend in de harten van zovelen

keurig met grote precisie bewaard

als de winter voorraad van een eekhoorn.

 

Haar lichaam wil nog wat verder

dat is zo bepaald geloof ik

en de tijd ademt traag

beweegt zich door ’t verleden.

in Utrecht, Nieuw-Guinea of Doorwerth misschien

dan loom verder, de Kievitstraat in...

Een sepia kleurige boot vaart van Java

naar een eiland op Nieuw-Guinea

Versneld maar met liefde nu

spaart ze haar schaarse eten voor de kinderen.

 

Na ’t zorgen vervagen haar zorgen

Vol geloof en goede hoop

reizen door een tijd over zeeën van vertwijfeling en kracht.

Papoea’s onder bestuur van wit papier

inmiddels van sepia bruin zwart geworden.

Het beste kunnen op de proef.

 

Na de fase van ontreddering,

nu weer teruggaan naar de bron

om nog even kind te mogen zijn.

© David Verwer
December 2008
* Dit schreef ik ter gelegenheid van de 93e verjaardag van mijn oma
Illustratie: Annette v/d Toorn

Illustratie: Annette v/d Toorn

Dit kruispunt

 

Op dit kruispunt beginnen veel wegen

de weg van de minste weerstand

het pad van geluk, zonder veel gevaar

of toch de weg van het grote gebaar.

 

De wegen vanaf hier, nog steeds

doordrongen van hun oeroud bestaan

liggen zij aan zij

God weet waarheen.

 

Dromen zijn er om te koesteren

en ook waar                waard om te verzorgen...

Ik moet nu weer wat slapen

om wakker te worden in mijn droom.

 

Welke weg moet ik nemen:

door de zee in mijn hoofd,

de laan van de ander of

die van ‘t verzet tegen verandering.

 

Geworteld in deze wereld neem ik

het pad door mijn hart.

© David Verwer
Juni 2005

Weggaan

 

Goed van je

Knap hoor, mooi zo

Sportief afgesloten!

 

Ik ben gebleven,

niet ziek of met Noorderzon, naar Zuidkaap of Westeinde.

Zelfbewust, evenwichtig… gebleven met een lach

In lijn, scherpe blik en duidelijk verhaal.

 

Dan hoor ik:

Ja natuurlijk, nou en of, zal je niet of kan je wel

dit of dat, nee zelfs zus of zo; praat er nog eens over…

 

Geweldloos mijn strijd gestreden tot het laatst,

welhaast het beste om te doen

voor onze mensen en mijn kracht.

Het einde is in zicht, open en gesloten (van bovenaf).

 

Levendig en trouw gestreden voor het beste

Alles nu gezegd, het praten voorbij

… de volle stilte wacht.

Grenzen verkent en afgewogen, gedachten gedicht

Zware woorden worden licht,

of leggen geen gewicht meer in de schaal.

 

Het doek is gevallen, oefening ten einde

werk is voorbij met afscheid, taart en pluim.

Eerlijke duidelijkheid niet gehoord,

maar pure waarheid eerlijk gekregen

… Mooi, sterk en betekenisvol!

© David Verwer
Mei 2013

Vrije woorden

 

Kwam net door kille middag gevlogen

nu luisterend met ’t hoofd half gebogen

zit ik in een warme kamer vol mensen

dichtende klanken en muziek;

niemand die ik hier kennen kan

of toch...?

 

Woorden van betrokkenheid en strijd

met lief en leed dichtbij en verder,

klanken verwoorden de onzegbare wereld

worstelingen worden wegen van taal.

Fronsende piekeringen zijn nu bevrijd

en verlost uit hun verstikkende oneindigheid.

 

Woorden deinzen mee op de muziek

van dichte alliteratie, rijm en zoete zinnen;

muziek als een mooi verhaal om te beminnen,

gedichten zingen de vrijheid naar ons toe

hier voel ik me thuis, kan ik zijn wie ik ben

somber, vrolijk of aangenaam verrast!

© David Verwer
Januari 2006

Slaap

 

De slaap zal zo wel komen

spreek ik mezelf bemoedigend toe!

Was het te weinig voor vandaag,

of juist teveel, zo je wil.

Misschien nog iets vergeten...

Maar heeft het dan haast

is er werkelijk spoed dit keer

kan ’t niet wachten tot morgen...?

Of later, of later…later nog.

 

Is de slaap tijdelijk, of juist tijdloos

ongebonden aan de regels van dit leven?

 

De slaap zal zo wel komen

bedacht ik me laatst,

alweer nachten terug!

Welk ritme zal ik zoeken

nu de slaap mij over lijkt te slaan.

 

Straks zal het weer anders zijn

nu nog hetzelfde, zittend in de nacht.

Ik leg mij nu te rusten op de gedachte

dat de slaap zo wel komen zal.

© David Verwer
November 2007

Ogen die verlangen

 

Ogen die kijken

In een andere wereld

Zonder plaats of tijd

En zwevend zonder zwaartekracht.

 

Ogen die staren en vragen

Niet wetend wie of wat

Zonder richting of rede

Maar niet verloren en met kracht.

 

Ogen die verlangen

Naar essentie en grond

Vertrouwend in de tijd

De rust en eeuwigheid.

© David Verwer
September 2010
Ik kreeg deze inspiratie tijdens een van de laatste keren dat ik mijn oma zag. Ze was 94 jaar en niet meer zo goed "bij".

Ochtend

 

De stad slaapt, rust en ligt op zijn zij

Loom en langzaam draait hij zich om

Snurkt nog even verder...

 

De mensen zijn zwaar, in vermoeide stilte

Energie en kracht wel op weg

Door een lichaam van rust.

 

Alleen de kerkklok is wakker en bewust

Hij klingelt me fris en vrolijk tegemoet

Staat rechtop en fluistert door de mist.

© David Verwer
November 2009
Een versje dat in mij opkwam terwijl ik hier in Utrecht naar het station fietste op een zondagmorgen voor een vroege dienst op de Koppelpoort.

Tempel van mijn hart

 

Ik ben verliefd op de herinnering van gisteravond

Ik ben verliefd op mijn herinnering

De beelden blijven bewegen in mijn hoofd

In de zaal recht door mijn hart

Trilling door de lucht, recht in mijn ziel.

 

Als de tekst van een troubadour, singer-songwriter (74) die observeert

Still crazy after all these years…

Ja, het WAS The sound of silence.

 

De andere man (64), dit keer met grote baard

Onze entertainer, waarachtig en krachtig

Bassist, gitarist en activist. Man en vrouw, vader en vriend;

wereldburger uit Newcastle en Englishman in New York.

 

Het is Muziek, rijm, ritme … rust.

Grooving swing, beating rhythm: “Still my beating heart”.

… stil.

Heldere noten, loepzuivere tuning en timing.

 

Groots samenzijn.

Twee mannen, 18 artiesten: podium voor 20 ras muzikanten

’t Is pure energie, schoonheid van echtheid, echtheid van schoonheid.

 

Het gaat verder dan woorden, raakt en verbindt.

© David Verwer
April 2015
* Geschreven n.a.v. het concert van Paul Simon en Sting, gezien 28 april 2015 in Amsterdam.

Derde week mei

Komt een lente briesje voorbij

Fris en plots zoals ze was

Verkwikkende beweging in het gras.

 

Van top tot teen betovering

Door ogen die stralen en echte verhalen

Briesje zwelt aan

Innig en eerlijk   is ze gegaan.

 

Veroveringsplan zo gemaakt.

 

Windstille hoop trekt voorbij

Dan ‘t lief zuchtje dat ik voel

Dit gras was nooit zo zwoel

Briesje bruist tevreden:

mijn toekomst, heden en verleden.

© David Verwer
Mei 2010

Moge ik innerlijk gelukkig zijn

Moge ik innerlijk gelukkig en blij zijn

Moge ik innerlijk gelukkig zijn.

 

Moge ik veilig en geborgen zijn

Moge ik mij veilig en geborgen voelen

Moge ik veilig zijn.

 

Moge ik intens gelukkig en echt zijn

Moge ik immens gelukkig en echt zijn

Moge ik intens gelukkig zijn.

 

Moge ik gezond van lijf en leden zijn

Moge ik gezond van ziel en geest zijn

Moge ik gezond zijn.

 

Moge ik groeien in heel mijn wezen

Moge ik groeien op mijn pad

Moge ik groeien in mijn cirkel

..... groeien op mijn weg.

© David Verwer
Januari 2011
Beatrixpark Utrecht Lunetten

Beatrixpark Utrecht Lunetten

Kleuren van geluk

 

Omhuld en verhuld

Licht de natuur.

Deken van mist.

 

Bomen
… beschrijven
licht.

 

Soepel, fluweelzachte tonen
Kleuren van geluk.

© David Verwer
Januari 2017
Uitzonderlijk weer dat me aanzette tot deze tekst

Herinneringen aan Utrecht

 

Op het terras onder de Dom ons eerste lente ‘bakkie’

Mijn eerste zoen aan de Springweg toen

Kersen eten in Amelisweerd met vriend

Herinneringen in deze stad, ze hebben herinneren verdiend.

 

Ook fiets ik langs de Lauwerecht

Een oude liefde komt weer thuis

Na wat trappen de Maliesingel

En was hier niet Kuis-Eco-Huis?

 

Dan zie ik een hoge flat opdoemen

Onderdeel van het IBB geheel

Daar leerde ik hoe echt student te zijn

Met feesten plus ontbijt, allemaal in één lijn.

 

Hoe kan ik Hoog Catharijne vergeten zijn

Keer op keer gaat daar weer mijn trein

De zwerver diep gebogen, zijn fluit blaast monotoon

Maar de mensen zien alleen horloge en hun telefoon.

 

Nu hoor ik klokken en zie bloemenkransen

Half Utrecht lijkt hier bijeen te zijn;

Daar staan de mensen van SP en de pacifisten

Natuurlijk, ik loop over het Domplein!

© David Verwer
Januari 2004

FEEST

 

Vanavond wil ik wel-zijn en waarnemen

Vanavond bij mezelf zijn met de ander

Ja, vanavond is het feest

’t feest van verstilde verinnerlijking … Buiten.

 

Vanavond geen drank, drugs & rock & roll

nee, zelfs geen seks dit keer.

Vanavond is het rust en wel-zijn bovenal

… wel-vinden van essentie.

 

Vanavond zullen we waarnemen en luisteren

naar de smaak en proeven van de klank van verhalen.

Kijken wat is.

 

Vanavond is het feest binnenstebuiten en buitenstebinnen.

Het feest der herkenning … oneindig waar.

 

Vanavond zal het feest zijn

gewoon bijzonder, bijzonder gewoon.

Kernachtige kracht.

 

Het feest

rustig, regelmatig met ruiterlijke herkenning.

O ja… jazeker, de erkenning is ook uitgenodigd!

 

Het wel-zien wordt wel-zijn tot de kern.

 

HET IS FEEST!

© David Verwer
Juni 2015
Florence, la Basilica di Santa Maria Novella

Florence, la Basilica di Santa Maria Novella

Stad lacht me toe

 

Het regent buiten kansjes

Is gewoon buiten gewoon

 

De stad lacht me steeds weer toe

Je weet wel

Zo’n lach van oor tot oor

 

Een ronde tijdsgeest

Kent begin noch eind

Het kloppend hart van de wereld

Deze wereld met zijn twee

Alleen wij twee, dus iedereen

 

Allemaal in de cirkel op pad

Samen Alleen

Eén

Het kloppend hart … rond.

© David Verwer
Mei 2015

Haiku's

 

Ruisende rivier

Groen groots uitzicht op Forge Neuve

De wind weet waarheen

~~~

Spontaan, speels, helder

Blij hoopvol, hier en nu

Soepel, vloeiend contact 

 

Elfje

 

Helder

Verbeelding gegeven

Woorden worden werkelijkheid

Ik voel me gezien

Hier.

© David Verwer
Juli 2015
Korte gedichten geschreven tijdens schrijf-workshop-week in Frankrijk

Dansen

 

Dansen, dansen, dansen. 

Zullen we?

Ja! 

De tango op 't ritme van plezier

Zweven op de golven van warmte.

 

Speels en zwoel kijk je me aan

Soepel en vast leid ik deze dans,

drijvend op de rivier van iets nieuws.

 

Dit zomerzoet zinderend spel...

't Gaat langzaam en snel, ja 't bevalt me wel!

Elegant & licht komt ze dichterbij.

 

We spreken deze taal zonder woorden

Drijvend, zonder gewicht op de zee van energie

Het zuivere weten vult m'n lijf.

 

Ik drink jouw dans en nog eens, nog een

Hoor en zie dit ritme van de zoete zinnen

Jij schittert door m'n lijf!

© David Verwer
Januari 2013

Buitensporigheid

 

Het denken was al lang begonnen

denken voor nu en altijd

‘t spoor van de rechte en de kromme

zijn ‘t gebaande paden of buitensporigheid.

 

Psychopaat en mens

waar ligt het begin en het eind

op het scherpst van de grens

of in die buitengewone zachtaardigheid.

 

Kennen doe ik dit nu zo’n vijf weken

van papier en uit de praktijk

het papier is zwaar en serieus gebleken

de praktijk snel en lanzaam tegelijk.

© David Verwer
April 2005