Gedichten

Shalom aleichem
Salaam alaikum


Wat kan ik meer doen
dan verlangen naar vrede
wat kan ik meer doen
dan hopen op rust


Wat kan ik meer doen
dan bidden voor Israël en Palestina
wat kan ik meer doen dan mijn
handen vouwen voor ’n staakt-het-vuren


Wat kan ik meer doen
dan zingen voor vrijheid en vrede
om in gedachten al het wapentuig
om te vormen tot water en brood


Wat kan ik meer doen
dan bidden voor de Gazanen
meer doen dan mijn handen vouwen
voor de Westbank & Libanon


Wat kan ik meer doen dan
nogmaals vrede sluiten met mezelf
wat kan ik meer doen
dan uitrollen van de witte vlag


Wat kan ik meer doen
dan innig hopen op veiligheid en vrede
omdat iedereen het meer dan ooit verdient


Wat kan ik meer doen dan
hopen op vrede voor Jordanië
en bidden voor veiligheid in Egypte


Wat kan ik meer doen
dan hopen op een wonder
tot de hemel open breekt


Wat kan ik meer doen
dan bidden voor een wereld
zonder oorlog en geweld

Wat kan ik meer doen

Ieders verlangen naar vrede
is als een zee van licht
in deze gitzwarte nacht


Shalom aleichem
Salaam alaikum

Vrede

© David Verwer
November 2023
Gedurende de eerste weken van de oorlog tussen Israël en Gaza, ontstond deze tekst vanuit mijn diepe verlangen naar vrede in het Midden-Oosten, vrede in de wereld.
';

Dive deep, falling into
the dance of joy
surrender in grace
of happiness


This is the warmth of stone fire
the heat of cold water
this is the love for the elements
and a celebration for humanity
feeling community and dignity


Seeing myself in the face
of a woman
feeling life at it’s
closest essence
into full embodiment
of existence and gratefulness


This is the evening to
forget time and space,
trams & trains
the eve of full surrender
into the sparkling jam of life


The dance embodies life’s beats
to feel them through my veins
floating the boat of love for life.
with the head and heart
with the arms and hands


who you are
where you are

and come one!

© David Verwer
Mei 2023
Inspired by a wonderful evening at Odessa Conscious Club Amsterdam
';

Zijn

Zijn waar ik ben

…  in beweging.

Zijn in mijn dans, dit moment.

 

Voelen hoe ik ben

voelen waar ik sta,

open en gewaar…

ZIJN.

 

Bewogen beweging, stil & zacht.

Thuiskomen, wordt thuis zijn.

 

De tijd gaat voort

ademt traag haar eigen gang.

Wakker en gewaar

voel ik haar,

dichtbij.

 

Aanraken van jou, mijn eigen ik.

Aanraken van onze moeder

…  aarde.

 

Voelend dit groots, lief mensenkind

met mijn lieve zelf

voor even een beetje in de ander.

Dan weer samen alleen.

In de wereld.

 

Voelen in deze wereld,

nu

hier

… zijn.

© David Verwer
Januari 2017
Het was tijdens een heerlijke dans met iemand, dat de eerste regels van dit gedicht in mij ophoog borrelden. Een dilemma diende zich aan: danste ik deze dans lekker verder of stopte ik om buiten de zaal te gaan dichten. Ik koos voor het laatste.
';

Ogen die verlangen

 

Ogen die kijken

In een andere wereld

Zonder plaats of tijd

Zwevend zonder zwaartekracht.

 

Ogen die staren en vragen

Niet wetend wie of wat

Zonder richting of rede

Maar niet verloren en met kracht.

 

Ogen die verlangen

Naar essentie en grond

Vertrouwend in de tijd

De rust en eeuwigheid.

© David Verwer
September 2010
Ik kreeg deze inspiratie tijdens een van de laatste keren dat ik mijn oma zag. Ze was 94 jaar en niet meer zo goed "bij".
';
Illustratie: Annette v/d Toorn

Illustratie: Annette v/d Toorn

Ruimte nemen

I

Wachten in deze rij

voor groot artiest

voetje voor voetje schuifelt zij,

zij aan zij, steeds weer verder.

 

Halve projecten liggen te wachten

als schepen dobberend in de haven

wachtend op de grote vaart;

toeristen slenteren, toveren kiekjes

... daarna weer verder.

 

II

Als een gek, alles willen doen

mijn gedachten schieten voort

als ware het botsautootjes

op zinderende zomer kermis

zaterdagavond.

 

In dit hoofd flitsen botsautootjes verder

zoef zoef, zoem zoem en gillende meiden

echoes echoën verder over de keien

tot ze verstommen in deze stad

in zachte zomerzoete zaterdagnacht.

 

III

Geen tijd deze ruimte te nemen

haar pracht van beklemmende omvang

als tropisch woud aan mijn voeten

de gevaren nog te groot.

 

Het stoplicht wordt wel groen

ik adem in en uit ... en weer

vlagen van nervositeit,

worden vleugen van rust

de spanning uit mijn lijf.

 

IV

Wachten op wat komen gaat

nieuwe bloemen uit de knop

herhaling van oeroud bestaan.

Nu zo fris.

 

© David Verwer
December 2005

NU in mij

Kabbelend het zwembad voor

Babbelend kinderen in mijn oor

Lente vogels kletsen maar door…

Bibberend en rillend

Trillen blaadjes in koor.

 

Lentegroen steeds warmer licht

Bruine deur, kale muur zonder zicht

In de verte brommend een mopperende auto gauw

Een wolk gooit verstrooid zijn wit tapijt over blauw.

 

Oneindig loom licht lente zijn

Vogel zweeft lange luchtige lijn

Krachtig NU steeds dichtbij

Dit al waarnemend in mei.

© David Verwer
Mei 2016
Zittend aan het donkerblauwe, ijswater-zwembad van het hotel in Capileira (Zuid Spanje), deed ik deze observaties. Ik genoot van de warm frisse lente atmosfeer.
';

Warm warmer warmst

De dagen smelten de warmte in

De thermometer kruipt historische grens voorbij

Onze aarde kent snelste temperatuurstijging ooit

De poolcirkel brandt boos en trekt een rode lijn.

 

Weerstation Gilze-Rijen noteert 40,7 graden

De nacht daarop zie ik badend en wakend laat

28° als de klok tweeën slaat.

Hitte-records sneuvelen bij bossen

En in betondorp zijn het gratis bonus-graden die ons verlossen.

 

Hete hitte meten is nieuw mondiaal kampioenschap

De stijging is niet regionaal maar globaal, zo zegt recente wetenschap

Sensationele krantenkoppen als warme broodjes

En de varkens leggen hun loodjes.

 

Ja, onze zon gaat uit haar dak,

Het echte verschralen en verschrompelen is begonnen!

 

Vandaag begint verdere uitputting

Van onze moeder van het leven

 

Greta Thunberg sprak tot de VN:

Ons huis staat in brand;

wanneer gaan we blussen?

 

Hoeveel huizen moeten in de as zakken

Voordat we deze handschoen oppakken?

Wil je de aarde graag leefbaar

Of vind je het stilletjes aan wel klaar?

© David Verwer
Juli 2019
29 juli 2019 was het Earth Overshoot Day. Dit is een rekenmodel om het uitputten van de aarde concreet en tastbaar te maken. Men rekent het evenwicht uit, tussen ons geven en nemen van de aarde. Dit wordt terug gebracht tot eenheden van een jaar. Tot en met 31 december van dit jaar, worden de reserves van onze planeet verder aangesproken. Een record zo vroeg in het jaar. Een statistische waarschuwing.
';

Zinderende zomerstad

Landskampioenschap Feyenoord 2017

 

In een zinderend kolkende Kuip, zien we 't gebeuren

Daverend succes. 18 jaar gewacht, gesmacht ... gekregen.

Een golvende trilling ver buiten de stadsgrenzen

Drie goals: de aanvoerder leidt oprecht. Echt. Eigen.

 

Rotjeknor kampioen, de daden zijn woorden geworden.

 

14 mei 1940 wordt door vernietiging, geschiedenis geschreven

14 mei 2017 wordt door samenspel de kracht bewezen.

De kracht van het spel, de kracht van samen zijn, voelen en aanraken.

Bewogen bewezen. Ja, Kuyt kent de Kuip; als geen ander.

 

Maar kennen ze voetbal? Nee; het voetbal kent hen en betovert de bal.

Betovert de mensen. Feyenoord. In hun hart.

Het voetbal betovert de Kuip, betovert Rotterdam;

beweegt en beroert het land en daarbuiten.

 

DE BAL IS ROND

© David Verwer
Mei 2017
Hoewel ik eigenlijk voor Ajax ben, had ik me dit keer sterk ingeleefd in Feyenoord bij het halen van het landskampioenschap. Ik voelde hoeveel het betekende voor de spelers, de club en voor Rotterdam als geheel.
';

Stad van Donker en van Licht

Van hoog, stad van laag

Plaats van stand en het volk

Van arbeid duurbetaald.

 

Stad van water en recht land

Van grachten oud en nieuw

Plek van Singels, stadse sloten

Zuylen aan de Vecht.

 

Stad van stand en groot statuur

Van recht, rijk en krom

Forten wallen en natuur

Van Rhijnauwen en de Dom.

 

Heersende romeinen en de kerk

Van de mijnen en de jouwen

Stad van u en aan het werk

Plek van klokken aan gebouwen.

 

Stad van u en van mij

Van U-OV en FC

Stad van bot, boos en bang

Van regenten NSB.

 

Stad van lief en sociaal

Ecologisch en lokaal

Van socialisten feministen

… Idealisten populisten.

 

Stad van Kunst en Kultuur

Met een kleine en een grote (K)

Heel goedkoop en peperduur.

 

Stad van lief en van leed

… En de tijd die door je vingers gleed

 

Stad van donker en van licht

Van niks en geen gezicht

Plaats van hoeren en van boeren

Metropool, niet weten hoe

Stad van bitter grote armoe.

 

Stad van zon en de maan

Van slimme Dom die besloot

Zonder schip verder te gaan;

Stad van voor – en na de storm

Van de ronde en de rechte vorm.

 

Stad van Nieuw, geschiedenis oh zo Oud

Fort Blauwkapel, Amelisweerd heel vertrouwd

Stad van groot, groter grootst

Centrum bouwput die zich ontvouwt.

 

Stad van groene mobiliteit

Van fietsen en links beleid

En klimaatneutraal het ideaal.

 

Deze stad groots en functioneel

Maakt het een oneindig bewegend geheel!

© David Verwer
Januari 2018
Illustratie: Annette v/d Toorn

Illustratie: Annette v/d Toorn

Dit kruispunt

 

Op dit kruispunt beginnen veel wegen

de weg van de minste weerstand

het pad van geluk, zonder veel gevaar

of toch de weg van het grote gebaar.

 

De wegen vanaf hier, nog steeds

doordrongen van oeroud bestaan

liggen zij aan zij

God weet waarheen.

 

Dromen zijn er om te koesteren

en ook waar:                waard om te verzorgen...

Ik moet nu weer wat slapen

om wakker te worden in mijn droom.

 

Welke weg moet ik nemen:

door de zee in mijn hoofd,

de laan van de ander of

die van ‘t verzet tegen verandering.

 

Geworteld in deze wereld neem ik

het pad door mijn hart.

© David Verwer
Juni 2005

Joy of Happiness

 

Journey in Dance

 

Every low and high
Every high and low
It feels oh so
It feels oh so

 

Inside on top of all
In sadness, happiness
Into joy we fall

 

Joy of power
Power of joy
Pace of Bass
The bass of Ace

 

On top and you so near
Together as one, for one
Or two moments in time
Together in rhyme
This rhythm so fine

 

Ecstatic becomes instatic
Instatic becomes ecstatic
Exhale, inhale
Out and in, oxygen

 

Humans so clear and dear
Like an endless river in time
It flows like a dream in line
Slow, slower slowest, still
Into the lake of our divine

 

Far and near it's you my dear
Timeless happiness
Nothing to fear
Simple and clear

 

The farthest point until the nearest end
Angels by heaven sent
The love in motion
Becomes emotion

 

You, old from youthfulness
Your sparkling motion natural
Sensual, strong and beautiful
My love becomes one on one

 

Play play the way we do
Play play the way of you
Play play the way I do
Act act and react
By the way, who are you
Play play the way we do

 

Love energy

 

We dance endless
River flows
It's oh so
It's oh so
Quiet and loud
Dark and light
We all are one this night.

© David Verwer
Januari 2022
Ontstaan tijdens een onvergetelijke dansreis op 21 januari 2022. Zoveel mensen, zielen en harten zijn verbonden met elkaar, met mij en de wereld van die avond. In creativiteit, schoonheid en kwetsbaarheid is er beweging, energie, verstilling en liefde. En naast de vele veelzijdige verbindingen, was er nog een verbinding. In een heldere en warme meditatie, had ik een tijd heel direct contact met mijn overleden vader. Open, verbonden, echt en samen!
';

Mijn niemandsland

Zoveel woorden niet gesproken

Zoveel dingen niet gedaan

Al die wegen niet bewandeld

Onze paden niet begaan.

 

Hier sta ik dan

Met mijn liefde in de ene en

Mijn dromen in de andere hand.

Dit is mijn niemandsland.

 

Deze tijd van naar binnen trekken

Staar ik naar een blinde muur

Luister naar de golven

Van mijn eigen natuur.

 

Stil verdoofd

Door donkere deken

Van niet weten

Donkere deken van verdriet

 

Hier sta ik dan

Met mijn verleden in de ene

En mijn toekomst in de andere hand.

Dit is mijn niemandsland.

 

Hier sta ik dan

Mijn heden gesloten

Als een zee-egel

Op de bodem

Van de oceaan.

 

Met donkere wolken

Onder een koude douche.

En de wind trekt aan.

© David Verwer
Juni 2020

Slakken

Slaapdronken slakken over mijn matras

Sporen van slakkenslijm over de was

Slakken in schoenen, tent en Camping Gaz

Slakken slurpen klavertjes en gras!

 

Kruipende kronkelende schepsels op vork, mes en lepel

Ja, koddig die priemende oogjes met voelsprieten vooruit

Parmantig rustig ritme; charmant en haast elegant.

 

Slakken sluipen dit leven in.

 

Slaapdronken slakken over mijn matras

Sporen van slakkenslijm over de was

Slakken in schoenen, tent en Camping Gaz

Slakkend slaak ik een zucht in deze nachtmerrie bij dag. 

 

 

David Verwer

Frankrijk, Juli 2017

© David Verwer
Augustus 2020

De vlag overal om ons heen
Een volk gehuld in blauw en geel
Afgesneden maar toch één geheel
Mensen op drift in angst en pijn
Met liefde geschreven
Zullen ze weer ergens thuis zijn

 

De vlag omhult een volk in nood
Heldere taal, overstijgt de dood
Oekraïne en wij staan zij aan zij

 

De kleuren overal om ons heen

 

Geel-blauw
Blauw-geel
Samen één geheel

 

Het blauw-gele hart
Verscheurd met diepe smart
Naast elkaar blauw & geel
Voor altijd samen één geheel

 

De kleuren overal om ons heen

Blauw-gele fiets rijdt over straat
Is het de vrijheid die voorbij gaat
Vrij om te fietsen, vrij om te verven
… Vrij om te spreken en te zijn

 

De kleuren overal om ons heen

 

Vrij om te varen en te vinden
Vrij om te reizen naar de grens van
Liefde en angst, wanhoop en moed
Onze wereld in het licht van nood
Maar vrij op te vangen met dekens en brood

 

De vlag wappert in golven van troost
Vaandels richting compassie
Wimpels wuiven naastenliefde
De wereld in een ander licht

 

Naast elkaar blauw & geel
Voor altijd samen één geheel.

© David Verwer
April 2022
Geïnspireerd op de oorlog in Oekraïne, die net een paar weken uitgebroken was tijdens het schrijven van deze tekst.
';

Liggend in een bed van vertrouwen
Voel ik het water om me heen
Omhuld als de best denkbare deken
Sterk en stevig, vast en los.

 

Liggend op rozen, in een bed van vertrouwen
Word ik gedragen door de wereld
De wereld om me heen en mezelf
Stromend als een rivier van magische realiteit.

 

Liggend in een bad van vertrouwen
Kijk ik in de ziel.
Ademloos eindeloos als in een droom
Groot en klein geluk van deze stroom.

 

Roerloos liggend, beweegt de rivier
Rimpelloos moment, jij en ik, samen één
Dit moment, flow in slow motion
Gedragen door de wereld als een rivier.

© David Verwer
Juni 2022
De eerste regels van dit gedicht vielen mij binnen, in een flow-moment van de stilte. De stilte van het water van de Kromme Rijn, drijvend in de geborgenheid van het sprankelende water met de zon als metgezel.
';

In een bad van schoonheid

Een kleuren palet aan geluid

Adem ik honderd tinten klankkleur

Tranen biggelen over mijn ziel.

 

Zittend op een bed van vertrouwen

Voel ik waarachtig zuiver en echt

De muziek die invalt en geeft oprecht

Een stukje hemel op aarde.

 

Drijvend in een bad van liefde

Ademt deze avond een wereld

Van licht, leed en liefde

Zo jong en oud tegelijk.

 

Een landschap van groei en ontwikkeling

Honderd lichtpuntjes, samen één stem.

 

Liggend in een bad van vertrouwen

In een kathedraal gebouwd uit liefde

Draagt dit moment kwetsbaarheid en kracht

Raakt deze compositie mijn wezen.

 

Zittend in acrobatiek van muziek

Van het grootste gebaar tot de kleinste snaar

Voel ik dat ik leef, weet ik dat hij leeft

Overal om ons heen

Reis ik door een landschap van licht.

 

Vierhonderd jaar aan muziek of tijdloos

Ik adem bezieling en bezinning

Dit stijlen palet strijkt door de vezels

Van mijn zijn.

© David Verwer
Juli 2022
Dit gedicht ontstond tijdens de Hohe Messe tournee van het Utrechts Studenten Koor & Orksest (USKO), tijdens het eerste optreden van het USKO in de Bonifatiuskerk in Medemblik.
';

Voor wie moe is achter de vermoeidheid
voor wie twijfelt aan zijn gedachten
voor wie met rafelig hoofd staat te wachten
voor wie probeert te kijken hoe de waarheid ligt
            te zien, met stamelend zicht.

 

Voor wie zoekt
achter de pijn van zijn
zonder liegen of bedriegen
van zijn eigen zijn.

 

Voor wie dubt en weegt zijn gevoel
voor wie twijfelt en twijfelt…
niet teveel, te heftig, te diep of te te?

 

Voor wie het hart op de tong
voor wie de tong na aan het hart
voor wie moet weten dat het goed is
voor degene dichtbij
voor jou en
voor mij.

 

Voor wie doordraaft op zijn paard
te grote krachten op zijn weg,
te grote krachten,
door het smeken en smachten
van het dansend hart.

 

Voor wie geluk gevaarlijk is
voor wie de angst overal tussendoor
als smeltwater door spleten en spelonken
vlak onder het oppervlak.

 

Voor wie moet weten dat het goed is
voor degene dichtbij.

 

Voor wie moet weten dat het goed is
voor jou en
voor mij.

© David Verwer
Januari 2022
De inspiratie kwam na het bestuderen van “De Troostzoekers”, een gedicht van Marieke Lucas Rijneveld. En tijdens het schrijven van deze tekst ‘zong’ Ramses Shaffy af en toe zijn “Zing, vecht, huil, bid, lach…”
';

Jaren heen en weer

 

93 jaar leven en bewegen op deze planeet

als vrouw, (over) grootmoeder, kind, moeder ... als mens.

een tijd die wordt uitgewist

de jaren spoelen langzaam verder uit het hoofd

als een zee die happen zand wegspoelt, verplaatst.

 

Nu uit het hoofd, voortlevend in tijd

getekend in de harten van zovelen

keurig met grote precisie bewaard

als de winter voorraad van een eekhoorn.

 

Haar lichaam wil nog wat verder

dat is zo bepaald geloof ik

en de tijd ademt traag

beweegt zich door ’t verleden als een film:

in Utrecht, Nieuw-Guinea of Doorwerth.

Dan loom verder, de Kievitstraat in...

Een sepia kleurige boot vaart van Java

naar een eiland op Nieuw-Guinea.

Nu versneld maar met liefde, 

spaart ze haar schaarse eten voor de kinderen.

 

Na ’t zorgen vervagen haar zorgen

Vol geloof en goede hoop

reizen door een tijd over zeeën van vertwijfeling en kracht.

Papoea’s onder bestuur van blank papier

inmiddels van sepia bruin, zwart geworden.

Het beste kunnen op de proef.

 

Na de fase van ontreddering,

nu weer teruggaan naar de bron

om nog even kind te mogen zijn.

© David Verwer
December 2008
* Dit schreef ik ter gelegenheid van de 93e verjaardag van mijn oma
';

Ballade voor Utrecht

Met zinnen wil ik beminnen
Trouw en teder ligt u aan mijn mond
Waar moet ik beginnen mijn liefde te bezingen
Buiten zinnen bij zinnen, strelende zin zoals ik u bemin.

 

Oh Utrecht

 

Met zinnen wil ik u beminnen
Uw water, van Vecht tot Kromme Rijn
Stromend leven, eeuwig Domstad-zijn
Klank noch kleur in mijn zang
Kan tot uiting brengen hoe ik steeds verlang!

 

Oh Utrecht

 

Singel slingert langs stadse straten en smalle stegen
Wittevrouwen, omhuld met mistig schoon
Oud Kerkhof, Korte Nieuwstraat-lang belegen
Uw Oudwijk straalt, met Reiger, Nachtegaal
Binnen Buiten Witte-Vrouwen zal ik altijd van u blijven houden.

 

Oh Utrecht

 

De parken binnen de perken en koninklijk royaal
Van Juliana tot Maxima zingt de nachtegaal
De Vogelbuurt, oud industrieel en sfeervol schoon
Het groen plantsoen van Overvecht
Gij schone vrouwe of Metropool

 

Oh Utrecht

 

Uw lanen van land, loom, luchtig licht
Langs het kanaal Zuilen Oud, ver Amsterdam
Elegant charmant, altijd jong gebleven
Zo jong van oudheid zoals ik aanschouw
Mag ik zeggen ….. jou?

Van Lunet tot Leidse Rijn hier zal u zijn
En zo maak ik u steeds meer de mijn…

 

Oh Domstad

 

Ik draaf droevig blijde wijde zinnen
Ik droom u wakker en in slaap
Kom bij zinnen, met beminnen
Uw kleur, vormen zacht en rond
Oh Utrecht ik kus u teder en terstond.

© David Verwer
Februari 2016

Innerlijk gelukkig

Moge ik innerlijk gelukkig zijn

Moge ik innerlijk gelukkig en blij zijn

Moge ik innerlijk gelukkig zijn.

 

Moge ik veilig en geborgen zijn

Moge ik mij veilig en geborgen voelen

Moge ik veilig zijn.

 

Moge ik intens gelukkig en echt zijn

Moge ik immens gelukkig en echt zijn

Moge ik intens gelukkig zijn.

 

Moge ik gezond van lijf en leden zijn

Moge ik gezond van ziel en geest zijn

Moge ik gezond zijn.

 

Moge ik groeien in heel mijn wezen

Moge ik groeien op mijn pad

Moge ik groeien in mijn cirkel

..... groeien op mijn weg.

© David Verwer
Januari 2011

Dansende golven

Vertrouwen vangt me op
Zacht, teder haast

Jouw handen veren op
Mijn wezen
Bewogen beweging.
 
Onbevangen – Spanning
Spanning – Onbevangen.
 
De reis is begonnen
Een weg tot de kern.
 
Speels en hard
Veer ik mee
Vooruit en terug
Voer je me mee.
 
Speelse kracht
Dansend hart
Draaien samen
Gelijk rond.
 
Voor en achter
Ferme deining
Gesloten open cirkel.
 
Samen rond.
 
Ik geef me over
Aan de klankkleur
Van deze avond
Langste dag
Dit moment.
 
TIJDLOOS
 
Voor even
Samen geven
Samen vallen.
 
Over en weer
Vallen in het midden
Rond het vuur
PUUR.
 
Ik draai je rond
Veer je op
En laat je toe;
Speels en hard
Zacht en sterk
Licht en donker
Lemniscaat.
 
Deze dansende golven
Lichten op
Golven mee en
Voeren terug
Naar de bron.
 
De weg
Onbekend en vertrouwd.
 
Ik spring over het vuur van deze zonnewende. 

© David Verwer
Juni 2019
Deze tekst is een reflectie van een dans die ik had bij Ecstatic Dance Utrecht, vrijdag 21 juni 2019.
';
Beatrixpark Utrecht Lunetten

Beatrixpark Utrecht Lunetten

Kleuren van geluk

Omhuld en verhuld

Licht de natuur.

Deken van mist.

 

Bomen
… beschrijven
licht.

 

Soepel, fluweelzachte tonen
Kleuren van geluk.

© David Verwer
Januari 2017
Uitzonderlijk weer dat me aanzette tot deze tekst
';

Komen en Gaan

Van de koeien in de wei


Hier sta ik dan, te staan

grazig laat ik de wereld

aan mij voorbij gaan.

 

Gevlekt, zwart-wittige staart

deze wereld heel bedaard;

de vliegen altijd nabij

ja, deze plek hoort bij mij.

 

De zon, ’t gras, de sterren en de maan;

een vanzelfsprekend komen en gaan.

 

Zo trekt de wereld aan mij voorbij

en kauwen wij zij aan zij.

 

===

 

Nog steeds sta ik hier te staan

en kijk ik jou af en toe grazig aan.

Grasje, blaadje, boompje dichtbij

zo kauw ik deze lekkernij.

 

En zo staan wij hier te staan

naast elkaar onder de maan

nee, we hoeven niet te gaan

we hoeven niet te gaan.

© David Verwer
Augustus 2020
Tijdens een observatie in het bos, schreef ik deze tekst. Het was een zuivere zondagochtend en ik stond op de grens van bos en wei. Ik stond daar ongeveer 15 minuten, maar het had een eeuwigheid kunnen zijn…
';

Amadeus laat de muzikanten
een deur openen
het portaal naar het mysterie
de ziel van melancholie


Met de sfinx strijkt het kwartet
dit groots en kleurrijk palet
met de mooiste vraag in het achterhoofd
zonder deze te beantwoorden


Wie ben ik?
Wie zijn wij samen als mens?
Deze vragen drijven als een luchtballon
over de wereld tijdens
deze samenzang van
viool, cello & alt


De viool maakt zijn reis door de schaduw
naar het licht van de ziel
lange tocht door een mistig landschap

schone melancholie klaart op


Dan gaat de deur dicht
na lange tijd
nostalgie en geschiedenis
blijft achter


De stilte vast omlijnd
met de muziek die uitzicht geeft
op wijds, kleurrijk landschap
gezien door een andere bril


De muzikanten ademen de
geest van de muziek
mensen openen zich
en maken dansend hun gebaar

© David Verwer
Augustus 2023
Tijdens de Apollo Zomer-academie-week in Warffum, ontspint zich deze tekst. Het is tijdens de lessen van David Rabinovich met het strijkkwartet van Mozart, dat er elke dag een nieuw couplet ontstaat. Rabinovich is violist, docent en dirigent.
';
{